Ey Firîştekem

Ey firîştekem dwa nîgay dwênêt
Bû be pirsyar û giyanî hejarêk
Zanîm çî ellêyt, boye wa emşew
Dwa skallay derunmit bo enusim
Gwêm lê ragre, qînit lêm nebê,
Ke wa cêt dêllim

Le nêw jiyanmana, deng û reng nemawe,
Herçî soz û xende û bîr û raye, fewtawe
Sîmay xelkî şarîş, wa be dest gurgewe
Min nebim, to nebît, kê gurgekem rawkat?

Min nebim, to nebî, ew nebê‌
Bo çandinî şadî, leser xakî dillî
Minallanî hetîw û lêqewmawî cîhan!
Bo lêburdinî jin, leser wişey rastî,
Min nebim, to nebî, ew nebê,
Kê bîka?

Bo dozînewey mêjûy winbûman
Bo hênanî beharêkî pirr le şadî û gull
Ey firîştekem qînit lêm nebê,
Wa fêrkirawim hergîz kirrnoş bo xefet nebem

Mallawa.. mallawa.. mallawa..

Bo çandinî şadî, leser xakî dillî
Minallanî hetîw û lêqewmawî cîhan
Bo nawêkî xoş, bo korpekeman
Bo naştinî gullêkî geş, bo perçemî to