Gurbet

Ben bu gurbet elde yandım tütmedim

Ahım göğe çıktı duyan olmadı

Gençlik elden gitti birgün gülmedim

Yaban elde soldum insan duvardı

Oy gülüm yaman oldu hallarımız neyleyim

Gurbet elin çilesi zor bilmedim vay gülüm

Bu ellerde bilmediler halimiz

Yaban elde kalır olduk kimsesiz

Çığlığım şehirde döndü dolaştı

İnsan insanın esine sağırdı

Ölüyorum güzel anam tut beni

Uçar oldum baharınla sar beni

Ölmek değil beter olan zulümdü

Eyvah anam insan diyen çıkmadı.

Söz-Müzik: İlkay Akaya