Hasretinden Prangalar Eskittim

Ard arda bilmem kaç zemheri geçti

Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu

Dışarda gürül gürül akan bir dünya...

Bir ben uyumadım,

Kaç bahar leylim,

Hasretinden prangalar eskittim

Karanlık gecelerde kendimden geçtim

Saçlarına kan gülleri takayım,

Bir o yandan bir bu yandan

Elma yanaktan

Açar kan kırmızı yedi verenler

Kar yağıyor bir yandan

Savrulur Karaca dağı, savrulur Zozan

Bak bıyığım buz tuttu

Üşüyorum ben.

Zemheri de uzadıkça uzadı

Seni baharmışsın gibi düşünüyorum

Seni Diyarbekir gibi düşünüyorum.