Poşmanî

من تو هوسا ناس نە کری
ڕۆژا کو تە دل دیل کری
من گوت تو بوهارا منی
دێ دەرگەهێ خەمان گری

د ئەشقا تە دا بوومە دەروێش
من بارکرن تەڤ کۆل و ئێش
تە ب نازی دل ژمـن بر
ما قەی ژمن دخوازی هێش؟

ب دلێ ساڤا شرین شەهێ
سەحر لمن کر ساڵ و مەهێ
ئەز بلبلەکێ کیڤی بووم
چاوا زوی خستم ڕێکەهێ؟

وەک بیبلکا هەردو چاڤا
کارغەزالا من یا ساڤا
ب ڤین و ناز من خۆدی کـــر
وێ ئاگر بەردا هناڤا

تە گوت ب خاترا تە ب ئێک جاری
ئێدی نە دۆستی نە یاری
لێ کا ب پرسە ژ دلێ خۆ
کا چ ئاگر لێ دباری

هەر بکە گری تو پۆشمانی
ڕوندک بهێن خار وەک بارانێ
سۆز و ئەڤینا من دای تە
نا بینییە ڤە ل ژیانێ

Min tu husa nasnekirî
Roja ku te dil dînkirî
Min gotibu buhara minî
Dê dergehê xema girî

Di aşqa te da, bûme derwêş
Min barkire, tev kul û êş
Te bilazî dil ji min bir
Ma qey ji min dixwazî hêş [X2]

Bi dilê sava, şêrîn şehê
Sihir li mi kir sal û mehê
Ez bilbilekî kêvî bûm
Çawa zû xistim rûkehê

Wek bîbilka herdu cava
Kar xezala mi nav sava
Bi bîn û naz, mim xwedî kir
Wê agir berda hinava [X2]

Te got bi xatra, te bi êk carî
Êdî ne dostî ne yarî
Lê ka bipirse ji dilê xo
Ka çi agir lê dibarî

Her bike girî, tu poşmanê
Rondik bên xwar, wek baranê
Soz û evîna min day te
Nabîn ye we li jîyanê X2