Azad Penaber - İnsan Ne Zaman Ölür Şiiri

Azad Penaber - İnsan Ne Zaman Ölür Şiiri

Yaşam hakkını elinden alma tabiri, Kalp atışlarını durdurmaktan İbaret değildir dostum.

Beyaz kefene sarılı, Toprağa gömülü ceset hiç değil kastım. Kültürel, inançsal ve siyasal Değerlerini kaybeden de ölmüştür!

Kişi öz değerlerinden kopmuş ise Ölmüştür! Renklerinden arındırılmış ise Ölmüştür mesela.

Üzerinde kendine ait bir şeyi Olmayan insan ölmüştür Yani doğduğu yerden, Kendinden, kopmuş ise Ölmüştür zaten.

Amed'de, Dersim'de, Şırnak'ta doğan çocuklar ölmüştür. Bu coğrafya da Kürt doğan her çocuk Ölmüştür aslında.

Lice’nin bir köyünde, İsmi “Xemgîn” konan çocuk, Tüm resmi kurum kapılarında Ölmüştür mesela. Welat da öyle, Yasak bir isimle doğmuştur çünkü.

Kendini metropollere Hapsetmiş insan da ölmüştür. Ana vatanından kopmuş ise Ölmüştür kendi içinde.

Eyfel Kulesi ne kadar ihtişamlı olsa da, Amed Surları'ndan daha cazip değildir dostum.

O yüzden “dışarı çıkma” zorunda bırakılan biri, Avrupa'ya iltica ettiği gün ölmüştür.

Manevi değerlerine ihanet eden de, En acı şekilde ölmüştür.

Mütevazi hakikatinden kopmuş, Lükse sığınmış biri Mutlaka ölmüştür.

En modern yaşam şekli bile Kurtarmaz onu artık. Kendi doğallığından kopmuşsa Ölmüştür.

Kimse yetiştiremez onu artık koptuğu yaşama. Mercedes'i, Ferrari'si bile. Köy yollarından geçmemişse hiç yalın ayak, Ölmüştür o.

Dokunmayın, Buz kesmiş cehaletinden Farkında bile değil öldüğünün Kahkası ahmaklığındandır onun! Umursamaz olsa da ölmüştür o.

Oysa toprak altında yatan Nice hayatlar var, Vurulduğu yerde anılarıyla yaşayan

Onları öldü sananlar, En dehşet haliyle ölmüştür mesela!

Azad Penaber Azad Penaber İnsan Ne Zaman Ölür Şiiri Dinle Yazan & Seslendiren AZAD PENABER bonus veren siteler