Çiraxê Şev

Vê şevê dapoşram
Ne ji nişkvîn
Ji cawîdan
Lew di şev çirax amêz
Ev çiraxê geş, tengijî
Pijikî ji evîna şev
Hilavêt keştî`a pirjîn
Ber pêlên deryayê vale, tarîk
Ne çêker diyare
Ne dîrok
Ne bender diyare
Ne deriya
Rêvingim di rêvingê da
Xelekim ji zincîrê
Genc bum
Pîr bum
Di dangê da
Rû çirmisî
Ser lerizî
çok şikestin
Mêhtim
Hilavêtim
Li jêr
Li jor
Li ber pêlan
Di vê geşta gerok, zivirk
Gêj bum
Ne pirsin ji min
Ne ji hatin
Ne ji çon
Ne dê çê kur
Ne ji kur tê
Bi xwe pirsim
Di pirsê da
Wek min rêzin, di vê şopê
karwanim bê ser, bê pa
Lew pêngavan bi tirs
Bi leriz, di havêjim
Ji nediyariy`a çon, hatin
Di deriyayekî meng
Pir ji gokên gerd
Tenha gemiyên xweliyê tê di leyizin
Bi leystek fûsonger
Gemîvanek veşartî
Mam sergerdan
Bi vê leystoka sermed
Bi jîn
Bê jîn
Hergiz bi livîn, bizav
Her tiştê nebîtin livîn
Nîne bi xwe nîne!
Ev cadûgeriy`a di bin poşiyên xweliyê da
Li hawir çirax bi govendin
Bi henaseyek bê deng
Li ser mendehoş bum
Dil lerizand
Lew çom sernixûn
Bi peristiş
Bum ol perist
Li ber çiraxê vînê bum perwa
Li ber tîşkên wî
Di şev tariyan
Ne ji nişkvîn hêname jîn
Ji hebuna sermed
Xistim xewa beng
Dîsan hatim jiyanê
Li vê tarîka bê deng
Jê di çît hezar awaz
Bun kevil
Pîst li ber min
Bi wê şad bum - aheng
Eveye govenda postanên weke min
Dîlana kuran
Bi hevra bun rist, rêz
Wek berbûkîyên rûs, xwas
Li wextekê
Li dûv zik di çon
Di geran
Keftin warên jînê, jiyaran
Kar li hev par vedikirin
Xak kelaştin
Ta hev di nav da veşêrin
şaxên postanan, pîlan
Rist bi rist
Xistin gerdenê
Li ber bejinê
Iro bi jiyarin mirovin
Ji bergên armuş
Bi perde, poşî
Li ber bejina hemban ji goşt
Meşkên xwînê
Koncin mîna bêjîngan
Weke biluran
Ji bu bayê jînê
Lê mirov ne hat xwar ji asiman
Ji siroşt berhem
Li xwe paşvak
Mirovin bi pileyan
Ji pileyan çend mirovin ?
Eveye şerenîx`a mezin
Gengeşe`a bê dawî
Bê serencamek bi berhem
Bi bersiv
Di nav bera >>ez >min>ez > min>Ez>min>min< ez>min ez