✒ ŞİİR
Dara Hêviyan
Dara Hêviyan
Ebdilselam Xoce · Şiir
Payîze…
Bi tena xwe,li ber dara hêviyan
rawestiya…
Anî bîra xwe rojên çûyî..
di geşbûna buharê de..
bi yarê re....
Ji zaroktiyê de..
tîpên navên xwe neqişandibûn,
li ser qurmê darê…
Tîpin westiyayî…
tozgirtî....û.......?.!
Serî hilda ber bi jor ve û giriya,
giriya..ta hêstir pê re giriyan.!
Bi wan hêstiran,bi dilekî sûtandî..
toza îxanetê paqij kir...
û çû...
Li pişt xwe hişt..dara hêviyan,
bîranînên derew û....!
---------
Bi tena xwe,li ber dara hêviyan
rawestiya…
Anî bîra xwe rojên çûyî..
di geşbûna buharê de..
bi yarê re....
Ji zaroktiyê de..
tîpên navên xwe neqişandibûn,
li ser qurmê darê…
Tîpin westiyayî…
tozgirtî....û.......?.!
Serî hilda ber bi jor ve û giriya,
giriya..ta hêstir pê re giriyan.!
Bi wan hêstiran,bi dilekî sûtandî..
toza îxanetê paqij kir...
û çû...
Li pişt xwe hişt..dara hêviyan,
bîranînên derew û....!
---------
İlk yorumu sen yap ve sohbeti başlat.