Hemşeriyê min..xwedê xêr bike ku tu hatiye vê xerîbiyê,Deka bêje min te çi tişt bi xwe re anî,ji wî welatê ku tu jê hatî,Ma çendek ji axa gundê min li te giran bû,te bi xwe re ne anî malnemîrat,Qene silavek ba qene gulek ba qene berhûrek ba qene dilopek ji barana ezmanê welatê min ba,Tu çi hemşeriye ku tu dest vala hatiye vê derêDiyar e te wek min êşa xerîbiyê nekişandiye birakooKê ji te re gotiye tahma xerîbiyê şêrîn eÛ kê ji te re gotiye keserek tenê jî di vê xerîbiyê de ne bi kûl û birîn eHer şeva ku ez di vê xerîbiyê de kabusan nebînim tu bawer bike nîn eEz li gelek biharên xelkê re derbas bûm birako gelekMin gul dîtin min reng dîtinLê wek bihara gundê min şêrîntir tu bawer bike nîn eXêr e tu naaxivî kê devê te girêdaye û çi derd bi te ketiye ku tu ketiye nava pêlên vê wendabûnêGelo stêrk ji ezmanên welatê te kêm mabûn ava dîcle û firatê li te çikiya bûdeşt û çiyayên bilind li ber çavên te nema xuya bûKu tu bixwaze çîroka poşmaniyê bi min re bixwîneLi awaza dengê min ê melûl guhdar biketu ye bibîne di her nefesekî min de çend caran navê gundê min derbas dibeÛ li ser sifreya dûrbûnê di nava kêliyên hesretan de ez difetisim pariya di gewriya min de bi ava xerîbiyê nayê daqurtandin hemşerîDe li wî gundî kê maye heta ku ez mektûbekî nameyekî jê re bişînimJi bo wê dayika min re bêje ez ê bêmBi baskên poşmaniyê ez ê bifirim û bêmEz ê bêm û lêborîna xwe bixwazim ji wê evîna ku min ji nîvî de hişt ji wan çûkan re ji wê biharê singê çadira min di axa xeribiyê de rizîn û min tu kirasên evînê li gorî bejna hestên xwe nedîtXweliya ku min serê min de dabû bi serê tu kesî de neyê hemşerîXweliya ku bi serê min de dabû bi serê tu kesî de neyê hemşerîDi van kolanan deez ji dîmenên bêwate têr bûmÛ çavên min nema têrî rondikên min dikinMin bêriya sibehekî kiriye ku ez bi dengê dîkan re şiyar bibim û kalîna bilora şivanan li ber guhên min neçûye hemşerî û ne jî berxikên li peşiya malan û çîrokên di şevbihêrkên dirêj deRoj di ser min de derbas nebûne ku min pirtûka biranînên xwe di vê xerîbiyê de nexwendibe di vê xerîbiyê de min pişt li nivîsoka xwe şikandDi vê xeribiyê de min pişt li nivîsoka xwe şikandHelbest west în ji gazin û mereqên minHelbest west în ji gazin û mereqên minNanê xerîbiyê weleh ne tu nan e hemşerîNanê xerîbiyê weleh ne tu nan e hemşerîXêr e tu naaxivî û kê devê te girêdaye deka bi min re têkeve di bin lihêfa vê xerîbiyêBelkî tu bizanibe û têkeve xewnên hesretanbelkî tu bizanibe çima gazinên min di guhên te de hewar dike hemşerîBelkî tu bizanibe çima gazinên min di guhên te de hewar dike hemşerîBelkî tu bizanibe hemşerîBelkî tu bizanibe hemşerîBelkî tu bizanibe hemşerî
Hemşerim ..Tanrı bu yabancıya geldiğiniz için sizi korusun,Söyle bana seninle ne getirdingeldiğin ülkedenKöyümün topraklarının bir kısmı sana ağır geldi mi?eve sen getirmedinÜlkemin gökyüzünden bastona selam, bastona çiçek, teneke kutudan bir damla yağmura,Buraya eli boş geldin ne büyük sıkıntıAçıkçası benim gibi yabancılaşmanın acısını çekmedin kardeşimYabancılaşmanın tadının tatlı olduğunu sana kim söylediVe kim sana bu tuhaflıkta tek bir kişinin bile yaralı ve yaralı olmadığını söylediyseHer gece inanamadığın bu tuhaflıkta kabus görmüyorumİnsanlarla birçok bahar geçirdim birçok kardeşimÇiçekleri gördüm renkleri gördümAma köyümün daha tatlı baharı olarak inanamazsınKimin ağzını kapattığından ve bu kayboluşun tuzaklarına düştüğünüzde ne kadar acı çektiğinizden bahsetmediniz.Ülkenizin göklerinden yıldızlar azalıyor muydu, Dicle ve Fırat'ın suyu üzerinize düşüyorduyüksek dağlar ve tepeler artık gözlerinin önünde görünmüyorduBenimle pişmanlık hikayesini okumak istersenSesimin melodisini dinleHer nefeste köyümün adını birkaç kez geçiyorum görüyorsunVe özlem anlarında mesafe tablosunda boğazımdaki kısmı iç çekiyorum, yabancının suyuyla yutulmamış her zamanBen ona bir mektup gönderene kadar o köyde kim kaldı?Anneme geleceğimi söylemek içinPişmanlık kanatlarıyla uçacağım ve geleceğimGelip o kuşlara bıraktığım aşk için özür dilerim, o bahar çöl diyarında çadır sandığım yırtıldı ve duygularımın büyüklüğüne göre aşk gömlekleri bulamadım.Kafama koyduğum toz kimsenin kafasına değmeyecekKafama düşen toz kimsenin kafasına değmeyecekBu sokaklardaanlamsız sahnelerden bıkmıştımVe gözlerim artık yeterince gözyaşıma sahip değilHorozların sesine uyandığımda, çobanların borazanlarının sesi kulağıma, evlerin önündeki kuzulara, uzun kabuslardaki öykülere ulaşmadığım bir sabah özledim.Yazımda bozduğum bu tuhaflıkta kardeşlerimin kitabını bu tuhaflıkta okumadığım günler geçmedi.Bu gariplikte yazıma geri döndümBakışlarımdan ve merakımdan şiir batıBakışlarımdan ve merakımdan şiir batıYabancının ekmeği ekmek değildirYabancının ekmeği ekmek değildirPeki konuşmuyorsun ve kim ağzını kapatırsa benimle bu tuhaflığın örtüsüne girsinBelki bilirsin ve hayallerin hayallerine girersinBelki şikayetlerimin neden kulaklarınızda çınladığını biliyorsunuzdurBelki şikayetlerimin neden kulaklarınızda çınladığını biliyorsunuzdurBelki Hemşerim bilirsinBelki Hemşerim bilirsinBelki Hemşerim bilirsin
İlk yorumu sen yap ve sohbeti başlat.