Med Reşiyan - Bütün mevsimlerde sen Şiiri

Med Reşiyan - Bütün mevsimlerde sen Şiiri

Tut ki karanlık çökmüş yalnızlığıma, Güneş çoktan batmış, Yapraklar dökülmüş, saatler durmuş Tut ki seni düşünüyorum Gecenin en kuytu köşesinde Sana şarkılar besteliyorum Yasak bir dilde.

Tut ki bütün şiirlerimden hasret damlıyor Bütün baharlarda sen varsın Üstelik vurulmuşum bir gömütlükte

Varsın kanasın düşümde sensizlik, Varsın ağlasın seni andıkça gözlerim, Varsın kokmasın toprak,yağmasın yağmur, Maviye çalmasada umutlarım, Yarım kalsada tüm sözcükler, Tükensede içimde mevsimler, Matem düşsede sabahlarıma, Tut ki yüreğim suçlu, gönlüm hüzünlü Ölecek olsamda Ben hãlã seni seviyorum Sen bilmesende...

Med Reşiyan