Salnameya Evînê (87)

şiyarî sihareke hênik dibim
bi dengê ribabeke nisêbînî re

bayekî nerm dialêse rûyê min
mîna dayikek dilovan

û tu têyî ji wê de
mîna ku xezalek tî dakeve çemekî nas
tu têyî û bi lingê xwe yê xasî
pê li dilê min dikî

ji cirnê bêriya xwe avididim tîbûna te