Xwezî

Xwezî
Ji bajarên qilêr dûr bûma,
Li serê qotekî bilind
Bi lorîna bayê sibê
Di nav kulafekî koçerî de
Li benda zayîna rojê bûma.

Xwezî
Ji mejiyên qilêr dûr bûma,
Li nav daristanên keskesor
Li ser aveke zelal
Bi dengên teyr û tilûran
Li benda xewa şêrîn bûma.

Xwezî
Ji pereyên qilêr dûr bûma,
Li dora goleke şîn
Bi hevaltiya kuliyên berfê
Li dû Gulîsora xwe
Li meşa serê sibê bûma.