Bir Acayip Adam

suphi suphi bir acayip adam

suphi suphi benim canım ciğerim

kimse bilmez nereli olduğunu

suphi suphi bir acayip adam

suphi suphi susar akşama doğru

bir cebinde daskapital

bir cebinde daskapital

bir cebinde kenevir tohumu

suphi suphi bir acayip adam

suphi suphi benim canım ciğerim

fırtınadan arta kalmış bir teknede

tevekkül içinde görkemli sakalı

ve iğleti paltasıyla

gizlediği macerasıyla

bir acayip adam yaşardı

akşamları susardı ben konuşsam kızardı

bir sürgün kasabasıydı

bir eski zamandı hazirandı

çocuktum evden kaçmıştım

gelip ona sığınmıştım

küçücük bir koydu sığdı

burayı keşfeden belki oydu

uzaktan kasabanın ışıkları yanardı

içim anneyle dolardı ağlardım

suphi şöyle bir göz atardı

gizli bir cigara sarardı ağlardı

sonra barışırdık ben fülüt çalardım

cigara sönerdi ağlardık

nerden geldiğini bilmezdim

kimsesizdi belki kimliksizdi

onun macerası onu ilgilendirirdi

kimseye ilişmezdi

birşeylere küfrederdi hep

tedirgin bir balık gibi uyurdu

bazen kaybolurdu arardım

yağmurun altında dururdu

bir kalın kitabı vardı cebinde dururdu

hergün okurdu ben birşey anlamazdım

kapağını seyreder duymazdım

sakallı bir resimdi kimdi

nekadar mütebessimdi

sordum birgün suphiye

söylediklerini niye anlamıyorum diye

bildiklerini dedi yüzleştir hayatla

ve sınamaktan korkma

doğruyla yanlışı ozaman anlayabilirsin

ve onu anlıyabilirsin sonra gülerdi

günlerim yüzlerce ayrıtıyı merak etmekle geçerdi

sonra yine akşam olurdu suphi susardı

ben konuşsam kızardı tekneye martılar konardı

yüreğim suphiye yanardı ağlardım

suphi denize tükürürdü gökyüzünü tarardı ağ

bir sürgün kasabasıydı

bir eski zamandı hazirandı

çocuktum evden kaçmıştım

gelip ona sığınmıştım

bir gün aksilik oldu annem beni buldu

suphi kaçıp kayboldu

kasaba çalkalandı olay oldu

ben sustum kanım dondulardı

sonra barışırdık ben fülüt çalardım

yıldız kayardı ağlardık

suphi suphi bir acayip adam

suphi suphi benim canım ciğerim

kimse bilmez nereli olduğunu

suphi suphi bir acayip adam

suphi suphi susar akşama doğru

bir cebinde daskapital

bir cebinde daskapital

bir cebinde kenevir tohumu

suphi suphi bir acayip adam

suphi suphi benim canım ciğerim

polisler onu bulduğunda tekti felaketti

herkes meydanda birikti

karakoldan içeri girerken sanki mağrur bir tüfekti

ansızın dönüp bana baktı anladın mı dedi

anladım dedim anladım

ve o günden sonra hiç bir zaman hiç bir yerde hiç ağlamadım.