Bîna Zulfa Yarê

Bîna zulfê yarê anî seherê bayê seba
Ser bi ser bûye xweyê bîn kişwerê Çîn û Xeta

‘Endelîbê dil çi weqt bîra xwe anî rûyê yar
Çûye eflaka seraser zarêna “wa hesreta!”

Mestê cama firqet im Mecnûnê çola hîret im
Nahebînim ez tu cara baxçeyê zewq û sefa

Weqtê îhsan lazimê teb‘ê wî ye ev layiq e
Nexweşê hicranê ra tim ew bike cewr û cefa

Bulbula! Ez qet nebûm pabendê zencîrê cunûn
Lêki Leyla min kire Mecnûnê yarê bêwefa

*Wezn: Fa'ilatun/Fa‘ilatun/Fa‘ilatun/Fa‘ilim
*Ji dîwana wî Derdê Welat, r: 114, 2018, Nûbihar