Şayîr û Poêzya

Poêzya dare, ku hêşîn dibe
Serê durryanê koçê 'eşîra,
Qurrlixayada xûna dil diçe
Nav mirrzî, çiqil, belgê balûra.

Ew ne sêrave, ne - asoa zer,
Ew hewcekara du’aye herdem,
Ku çawa çivîk difîrrine ser
Û dîhardikin heja surrê cem.

Lê çaxê dar û dil ne ser hevin,
Ça bikî? Li kê bigirî guna?
-Hetanî ev pirs - pirsyar bihewin, -
Şayîr lazime, lê poêzya na!

*Ji pirtûka wî 'Şorişa Xebera' r: 35, Weşanên Belkî
*Tîpguhêzî ji Kirîlî: Rênas Jiyan